نمایشگر مدل سه‌بعدی (STL، OBJ، GLB) رایگان

مثال عملی

روی «نمونه را امتحان کنید» بزنید. فایل sample-torus-knot.obj بارگذاری می‌شود که یک گره چنبره‌ای است و خود صفحه آن را می‌سازد، و چون «چرخش خودکار» روشن است، مدل شروع به چرخیدن می‌کند. نوار ابزار «5,120 triangles» را نشان می‌دهد و خط زیر آن «اندازه: 65.6 × 68.4 × 31.8 mm» را می‌نویسد. در ردیف اول دکمه‌های واحد روی «in» بزنید تا خط به 2.58 × 2.69 × 1.25 in تبدیل شود. حالا کنار «واحد مدل» روی «cm» بزنید که به ابزار می‌گوید فایل بر حسب سانتی‌متر نوشته شده است، و خط به 25.8 × 26.9 × 12.5 in تغییر می‌کند. برای متوقف کردن چرخش و دیدن از روبه‌رو روی «جلو» بزنید، سپس «4K» را انتخاب کنید و «ذخیره‌ی PNG» را بزنید. تصویر sample-torus-knot-4k.png نام می‌گیرد و بلندترین ضلع آن 3840 px است. اگر «اندازه صفحه» انتخاب شده باشد، نام فایل sample-torus-knot.png می‌شود.

کدام تنظیمات را استفاده کنید و محدودیت‌ها

• مدل را همراه با فایل‌های اضافی‌اش رها کنید. این ابزار STL، OBJ، PLY، GLB و GLTF را باز می‌کند. نخستین فایل مدلی که رها می‌کنید همان مدل است. هر فایل دیگری فایل اضافی به حساب می‌آید: .mtl، .bin و تصاویر با قالب PNG، JPG، JPEG، WebP، GIF یا BMP. فایل‌های اضافی با نام فایل تطبیق داده می‌شوند و مسیر پوشه‌ها نادیده گرفته می‌شود، پس می‌توانید یک OBJ را با .mtl و بافت‌هایش، یا یک GLTF را با .bin و تصاویرش، یک‌جا رها کنید. صفحه سپس می‌نویسد «2 فایل اضافی افزوده شد (مواد یا بافت‌ها)». GLB مطمئن‌ترین انتخاب است، چون فقط یک فایل است.
• دوربین را با ماوس، لمس یا کلید جابه‌جا کنید. برای چرخاندن بکشید، برای بزرگ‌نمایی اسکرول یا انگشتان را جمع/باز کنید، و برای جابه‌جایی با دکمه‌ی راست بکشید. وقتی نمایشگر فوکوس دارد، کلیدهای جهت‌نما جابه‌جا می‌کنند. «چرخش خودکار» هنگام بارگذاری مدل روشن است؛ با زدن «بازنشانی نما» یا یکی از «جلو»، «کنار»، «بالا» یا «3/4» متوقف می‌شود. «متعامد» دید پرسپکتیو را حذف می‌کند، که برای مقایسه‌ی چشمیِ طول‌ها مفید است. «شبکه» یک کف زیر مدل می‌کشد. «تیره»، «سفید» و «شفاف» پس‌زمینه را عوض می‌کنند. ارتفاع نمایشگر 60 درصد ارتفاع صفحه است و بین 320 تا 560 px نگه داشته می‌شود.
• اندازه را بخوانید، بعد واحد را بررسی کنید. «اندازه:» جعبه‌ی محیطی کل مدل را در محورهایی که فایل استفاده می‌کند نشان می‌دهد، پس برای STL که Z رو به بالاست، عدد سوم ارتفاع است. فایل‌های STL، OBJ و PLY واحد ندارند. GLB یا GLTF همیشه بر حسب متر خوانده می‌شود. برای بقیه ابزار میلی‌متر فرض می‌کند، مگر این‌که بلندترین ضلع کمتر از 1 باشد که آن را متر می‌خواند. اگر اندازه نادرست به نظر می‌رسد، «واحد مدل» را روی mm، cm، m یا in بگذارید. دکمه‌های mm، cm و in فقط شیوه‌ی نمایش نتیجه را عوض می‌کنند. مقدارهای کوچک رقم‌های اعشاری بیشتری نگه می‌دارند تا هرگز 0 نشان داده نشوند.
• ابتدا اندازه‌ی PNG و پس‌زمینه را انتخاب کنید. «ذخیره‌ی PNG» آنچه را می‌بینید با زاویه، پس‌زمینه و شبکه‌ی فعلی ذخیره می‌کند. «اندازه صفحه» بوم را همان‌طور که روی صفحه است و با تراکم پیکسل دستگاه شما، تا حداکثر 2، ذخیره می‌کند. «2×» اندازه‌ی نمایشگر را دو برابر می‌کند. «4K» بلندترین ضلع را 3840 px می‌کند و نسبت ابعاد را حفظ می‌کند. نام فایل از نام مدل با افزودن -2x یا -4k ساخته می‌شود. پس‌زمینه‌ی «شفاف» بوم را با کدری صفر پاک می‌کند، که برای ساختن PNG با پس‌زمینه‌ی شفاف در نظر گرفته شده است.
• بدانید هر قالب چگونه ترسیم می‌شود. STL با Z رو به بالا (قرارداد CAD و نرم‌افزارهای برش) در نظر گرفته می‌شود، پس ایستاده نمایش داده می‌شود و با سایه‌زنی تخت ترسیم می‌شود. PLY دارای وجه یک مش است که دوطرفه ترسیم می‌شود؛ PLY بدون وجه یک ابر نقطه است. برای نقطه‌ها نوار ابزار شماری مثل «800 points» نشان می‌دهد، لغزنده‌ی «اندازه نقطه» از 0.25 تا 4 با گام 0.05 ظاهر می‌شود و «سیم‌قاب» پنهان می‌شود. OBJ بدون .mtl قابل‌استفاده یک ماده‌ی یکنواخت فیروزه‌ای می‌گیرد. مدلی که رنگ رأس دارد آن رنگ‌ها را حفظ می‌کند.
• وقتی مدل ساده به نظر می‌رسد، فایل‌های گم‌شده را اضافه کنید. OBJ مواد خود را با خط mtllib نام می‌برد و .mtl تصاویر بافت را نام می‌برد. GLTF یک فایل .bin و تصاویرش را نام می‌برد. وقتی .mtl یا بافتی پیدا نمی‌شود، مدل همچنان نمایش داده می‌شود و صفحه می‌نویسد «پیدا نشد، پس مدل ممکن است ساده دیده شود: wood.jpg.» زیر آن کادر «افزودن فایل‌های گم‌شده» ظاهر می‌شود. فایل‌ها را همان‌جا رها کنید تا مدل با آن‌ها دوباره بارگذاری شود. داده‌ای که داخل خود فایل جاسازی شده، همان‌طور که هست استفاده می‌شود.

مشکلات رایج و راه حل آن‌ها

پیام «بارگذاری این مدل ممکن نشد.» را می‌بینید.

بارگذار با خطایی روبه‌رو شد که جزو پیام‌های خود ابزار نیست، پس به جای متن فنی همین یک متن را می‌بینید. علت‌های معمول: فایل آسیب‌دیده یا ناقص، فایلی که پسوند درست ولی محتوای نادرست دارد، glTF قدیمی‌تر از نسخه‌ی 2.0، یا GLB که فشرده‌سازی Draco، Meshopt یا KTX2 دارد و این صفحه رمزگشایی برای آن ندارد. مرورگری که WebGL آن خاموش است هم ممکن است به این‌جا برسد. مدل را دوباره به‌صورت GLB یا STL ساده صادر کنید، و اگر نمونه هم شکست خورد مرورگر دیگری را امتحان کنید.

پیام «File type not supported: scene.fbx» را می‌بینید (با نام فایل خودتان).

فقط .stl، .obj، .ply، .glb و .gltf را می‌توان باز کرد. قالب‌های سه‌بعدی دیگر هنگام افزودن رد می‌شوند، و اگر صفحه از محتوا قالب دیگری را تشخیص دهد، پیام همان قالب را نام می‌برد. مدل را از برنامه‌ای که ساخته به‌صورت GLB یا STL صادر کنید. اگر فقط یک .mtl، .bin یا تصویر رها کنید، پیام «یک فایل مدل اضافه کنید (STL، OBJ، PLY، GLB یا GLTF). مواد و بافت‌ها فقط همراه مدل کار می‌کنند.» نمایش داده می‌شود.

پیام «این glTF به فایل‌هایی نیاز دارد که اضافه نشده‌اند: scene.bin. آن‌ها را در پایین اضافه کنید یا از یک .glb تک‌فایلی استفاده کنید.» را می‌بینید.

فایل .gltf برای هندسه‌اش به فایل‌های جداگانه اشاره می‌کند. ابزار هر .bin را که با نام پیدا نکند فهرست می‌کند و چیزی ترسیم نمی‌کند. دکمه‌ی حذف روی برچسب فایل را بزنید، سپس .gltf را دوباره همراه با .bin و تصاویر رها کنید، همه با نام‌هایی که .gltf انتظار دارد. glTF که داده‌اش در خود فایل جاسازی شده به چیز اضافه‌ای نیاز ندارد، و .glb یک فایل واحد است، پس اگر انتخاب با شماست به‌صورت GLB صادر کنید.

پیام «پیدا نشد، پس مدل ممکن است ساده دیده شود: texture.png.» را می‌بینید.

مدل بارگذاری شد، ولی بافت یا .mtl مورد اشاره‌اش اضافه نشده، پس آن سطوح ممکن است ساده دیده شوند. فایل‌های نام‌برده را در کادر «افزودن فایل‌های گم‌شده» اضافه کنید. نام‌ها بدون در نظر گرفتن بزرگی و کوچکی حروف و بدون پوشه یا هر بخش ?query مقایسه می‌شوند، پس فایلی به نام Texture.PNG با «textures/texture.png» تطبیق می‌یابد. اگر نام هنوز نمی‌خواند، فایل خود را به همان نامی تغییر دهید که مدل می‌خواهد.

پیام «این فایل مثلث یا نقطه‌ای برای نمایش ندارد.» را می‌بینید.

فایل تجزیه شد، اما چیزی که نمایشگر بتواند ترسیم کند در آن نیست. فقط مثلث‌ها و نقطه‌ها نمایش داده می‌شوند، پس مدلی که فقط از خط یا دوربین ساخته شده خالی به حساب می‌آید. منبع را در برنامه‌ای که ساخته باز کنید، مطمئن شوید مش در خروجی گنجانده شده است، و دوباره با انتخاب مش یا ابر نقطه صادر کنید.

مقایسه آن

این یک نمایشگر برای دیدن، چرخاندن، بررسی اندازه و گرفتن تصویر است. نمی‌تواند ویرایش، تعمیر، برش، اندازه‌گیری حجم، تبدیل قالب یا ذخیره‌ی فایل سه‌بعدی انجام دهد و فقط پنج قالب را باز می‌کند. برای ویرایش، تعمیر و برش، برنامه‌های مدل‌سازی و برش دسکتاپ جای مناسبی هستند. اندازه‌ی نمایش‌داده‌شده جعبه‌ی محیطی در محورهای خود فایل است، نه وزن یا حجم. مدل‌های خیلی بزرگ به حافظه و سخت‌افزار گرافیکی دستگاه شما بستگی دارند. وضوح ترسیم حداکثر دو برابر تراکم پیکسل صفحه است. در عوض چیزی نیاز به نصب ندارد و مدل در مرورگر شما با three.js و WebGL ترسیم می‌شود.