Referencja kodów statusu HTTP za darmo

Używane dla żądań z Expect: 100-continue. Serwer potwierdza, że jest gotów odebrać treść zanim klient ją wyśle. Rzadko spotykane w nowoczesnych aplikacjach internetowych.

Najczęściej używane do uaktualnień WebSocket — klient żąda Upgrade: websocket, a serwer odpowiada 101, aby przełączyć.

Tymczasowa odpowiedź WebDAV wysłana w celu zapobiegania upływowi limitu czasu klienta podczas długich operacji. Przestarzałe — nowoczesne serwery nie powinny jej wysyłać.

Umożliwia serwerom wysyłanie nagłówków Link (preload/preconnect) podczas gdy ostateczna odpowiedź jest jeszcze przygotowywana, aby przeglądarki mogły wcześniej zacząć pobierać krytyczne zasoby.

Standardowa odpowiedź o powodzeniu. Znaczenie zależy od metody HTTP: GET → zwrócony zasób, POST/PUT → działanie ukończone.

Typowe po POST. Odpowiedź powinna zawierać nagłówek Location wskazujący na adres URL nowego zasobu.

Dla operacji asynchronicznych — serwer stawia pracę w kolejce. Klient powinien odpytywać punkt końcowy stanu lub sprawdzić później.

Żądanie powiodło się, ale pośrednik (na przykład serwer proxy buforujący lub transformujący) zmienił ładunek z serwera źródłowego — na przykład ponownie kompresując obrazy. Rzadkie w praktyce.

Często używane dla operacji DELETE lub aktualizacji PUT, które nie muszą zwracać treści. Klient nie powinien opuszczać bieżącej strony.

Podobnie jak 204, treść nie jest zwracana — ale klientowi dodatkowo mówi się, aby zresetował formularz lub widok, który wytworzył żądanie (np. wyczyścił pola formularza dla następnego wpisu).

Odpowiedź na żądanie Range. Używane przez odtwarzacze wideo i menedżery pobierania do wznowienia przerwanych pobrań lub przesyłania strumieniowego dużych plików.

WebDAV: treść XML zawiera wynik kilku operacji podrzędnych niezależnie — np. przenoszenie wsadowe, gdzie niektóre elementy się powiodły, a inne nie.

WebDAV: używane wewnątrz odpowiedzi 207 Multi-Status, aby uniknąć wielokrotnego wymieniania członków tej samej kolekcji, gdy powiązania tworzą pętle.

Delta encoding: serwer zwraca różnicę w stosunku do poprzedniej wersji zamiast pełnego zasobu, oszczędzając przepustowość. Bardzo rzadko implementowane.

Serwer oferuje wiele opcji (np. różne formaty lub języki) i klient powinien wybrać jedną. Rzadko używane, ponieważ automatyczne negocjowanie treści zwykle to obsługuje.

Użyj dla permanentnych zmian adresu URL — wyszukiwarki zaktualizują swój indeks. Autorytet SEO przenosi się na nowy adres URL.

Wskazuje, że przekierowanie nie jest stałe. Buforowanie jest mniej agresywne niż w przypadku 301. Używaj dla takich rzeczy jak 'wymagane logowanie, przekierowywanie do /login'.

Używane po przesłanych formularzach POST — odpowiedź mówi 'twój POST się powiódł, zobacz ten adres URL GET, aby uzyskać wynik'. Przeglądarki zawsze pobierają nowy adres URL.

Odpowiedź na warunkowe żądanie (z nagłówkami If-None-Match lub If-Modified-Since). Oszczędza przepustowość — treść nie jest zwracana.

Jeśli oryginalne żądanie było POST, przekierowanie również używa POST. Nowoczesna alternatywa dla 302, gdy zachowanie metody ma znaczenie.

Nowoczesna zamiana dla 301, gdy chcesz, aby żądania POST pozostały POST po przekierowaniu.

Częste przyczyny: nieprawidłowo sformułowany JSON w treści, nieprawidłowe parametry zapytania lub brakujące wymagane pola. Sprawdź treść i nagłówki żądania.

Klient musi dołączyć poświadczenia uwierzytelniające (nagłówek Authorization, plik cookie, token). 'Unauthorized' to błędna nazwa — naprawdę oznacza 'nieuwierzytelniony'.

Pierwotnie przeznaczona dla płatności cyfrowych. Nowoczesne użycie: interfejsy API czasami zwracają 402, gdy użytkownik przekroczył swój płatny limit.

Inaczej niż 401 — użytkownik JEST zalogowany, ale jego konto nie ma uprawnień do tego zasobu. Sprawdź logikę roli/uprawnień.

Albo adres URL jest nieprawidłowy, albo zasób został usunięty, albo nigdy nie istniał. Serwery czasami zwracają 404, aby ukryć, że 403 byłoby dokładniejsze.

Na przykład żądanie GET do punktu końcowego, który akceptuje tylko POST. Odpowiedź powinna zawierać nagłówek Allow wymieniający prawidłowe metody.

Klient poprosił o typ zawartości, język lub kodowanie (przez Accept, Accept-Language, Accept-Encoding), których serwer nie może spełnić. Wiele serwerów pomija ścisłe negocjowanie i zwraca domyślnie.

Podobnie jak 401, ale wystawione przez serwer proxy: klient musi wysłać poświadczenia Proxy-Authorization. Widoczne w sieciach korporacyjnych z autentykującymi serwerami proxy.

Klient zbyt długo wysyłał treść żądania lub utrzymywał połączenie w stanie bezczynności. Spróbuj wysłać żądanie ponownie.

Zwykle zwracane przy konfliktach edycji współbieżnej lub tworzeniu duplikatu zasobu (np. tworzenie użytkownika z e-mailem, który już istnieje).

Silniejsze niż 404 — serwer wyraźnie wie, że zasób KIEDYŚ istniał, ale został trwale usunięty. Wyszukiwarki będą go deindeksować.

Żądanie zostało odrzucone, ponieważ brakowało mu nagłówka Content-Length, a serwer odmawia treści o nieznanym rozmiarze. Dodaj nagłówek i spróbuj ponownie.

Zwracane, gdy nagłówki warunkowe takie jak If-Match lub If-Unmodified-Since nie powiodą się — zwykle optymistyczne blokowanie: ktoś inny zmienił zasób od Twojej wersji. Pobierz ponownie i spróbuj jeszcze raz.

Powszechne przy przesyłaniu dużych plików. Konfiguracja serwera (nginx, apache) określa maksymalny rozmiar treści. Sprawdź konfigurację serwera.

Zwykle powodowane bardzo długimi ciągami zapytań (np. kodowanie danych w GET). Przełącz na treść POST lub zwiększ limit serwera, jeśli go kontrolujesz.

Na przykład wysyłanie application/xml do serwera, który akceptuje tylko application/json. Ustaw nagłówek Content-Type prawidłowo.

Nagłówek Range żąda części, której plik nie ma — np. wznowienie pobierania poza koniec pliku. Odpowiedź powinna zawierać Content-Range z rzeczywistym rozmiarem.

Wysłane, gdy serwer nie obsługuje Expect: 100-continue. Niektórzy klienci wysyłają ten nagłówek domyślnie przy dużych żądaniach POST; jego wyłączenie zwykle rozwiązuje błąd.

Żart z Dnia Głupich z 1998 roku (RFC 2324). Niektóre rzeczywiste interfejsy API go używają do żartów lub oznaczenia przestarzałych punktów końcowych. Nie do użytku w produkcji.

Powszechne przy ponownym użyciu połączenia HTTP/2: żądanie dotarło do serwera, który nie jest skonfigurowany dla nazwy hosta docelowego. Klient powinien spróbować ponownie na nowym połączeniu.

Na przykład JSON został prawidłowo przeanalizowany, ale brakuje wymaganego pola lub wartość pola jest poza zakresem. Powszechne w odpowiedziach walidacji REST API.

WebDAV: źródło lub zasób docelowy jest zablokowany przez innego klienta, więc operacja nie może być kontynuowana. Czekaj, aż blokada zostanie zwolniona, lub przerwij ją za pomocą odpowiedniego tokenu.

WebDAV: w łańcuchu zależnych operacji wcześniejsza akcja nie powiodła się, więc ta nie została wykonana. Sprawdź wcześniejszy błąd, aby znaleźć przyczynę.

Odnosi się do TLS 1.3 0-RTT (dane wczesne): serwer nie będzie ryzykować przetwarzania możliwego powtórzonego żądania. Klient powinien spróbować ponownie po zakończeniu uzgadniania.

Serwer odmawia obsłużenia żądania przez bieżący protokół, ale zrobi to po uaktualnieniu — odpowiedź zawiera nagłówek Upgrade wskazujący wymagany protokół.

Serwer żąda nagłówków warunkowych (takich jak If-Match), aby zapobiec konfliktom utraconej aktualizacji. Pobierz zasób, przechwyć jego ETag i wyślij ponownie z If-Match.

Zwolnij. Odpowiedź powinna zawierać nagłówek Retry-After wskazujący, kiedy spróbować ponownie. Powszechne z interfejsami API o limitach żądań.

Jeden nagłówek lub całkowity rozmiar nagłówka przekracza limit — najczęściej powodowane zbyt dużymi plikami cookie. Wyczyść pliki cookie lub zmniejsz, co Twoja aplikacja w nich przechowuje.

Zasób jest blokowany z powodów prawnych — cenzura, nakazy sądowe lub przepisy regionalne. Numer to nawiązanie do powieści Fahrenheit 451.

Ogólny komunikat zbiorczy dla błędów po stronie serwera. Sprawdzaj dzienniki serwera, aby znaleźć rzeczywistą przyczynę: nieobsługiwany wyjątek, błąd bazy danych itp.

Na przykład serwer nie rozpoznaje metody HTTP. Rzadko w praktyce — częściej zobaczysz 405.

Powszechne w architekturach mikroserwisów. Twój moduł równoważenia obciążenia lub zwrotny serwer proxy otrzymał źle sformułowaną odpowiedź z serwisu wewnętrznego.

Albo jest w trakcie konserwacji, albo przeciążony. Odpowiedź powinna zawierać nagłówek Retry-After. Często zwracane podczas wdrożeń.

Serwis wewnętrzny nie odpowiadał wystarczająco szybko. Sprawdzaj kondycję serwera nadrzędnego i konfiguracje limitów czasu.

Główna wersja HTTP żądania nie jest obsługiwana przez serwer. Prawie nigdy się nie widzi u nowoczesnych klientów.

Negocjacja transparentna treści zakończyła się pętlą: wybrany wariant sam jest skonfigurowany do negocjacji. Wskazuje na błąd konfiguracji serwera.

Pochodzenie specyficzne dla WebDAV, ale czasami używane przez serwery ogólne. Oznacza, że serwer nie może zapisać żądania z powodu ograniczeń pamięci.

WebDAV: przetwarzanie żądania Depth: infinity weszło w pętlę (np. powiązania cykliczne). Operacja została przerwana.

Z przestarzałej struktury rozszerzeń HTTP: serwer potrzebuje więcej informacji, zanim będzie mógł spełnić żądanie. Praktycznie nieużywane w nowoczesnym Internecie.

Używane przez portale captive (hotel/lotnisko WiFi), aby wskazać, że użytkownik musi się zalogować do sieci przed dostępem do witryn zewnętrznych.