Gratis HTTP-statuscodes-referentie

Gebruikt voor verzoeken met Expect: 100-continue. De server erkent dat deze bereid is om de body te ontvangen voordat de client deze verzendt. Zelden gezien in moderne web-apps.

Meestal gebruikt voor WebSocket-upgrades — de client vraagt Upgrade: websocket en de server antwoordt 101 om over te schakelen.

Een WebDAV tussentijdse respons om client-timeouts tijdens langdurige bewerkingen te voorkomen. Verouderd — moderne servers zouden dit niet moeten versturen.

Stelt servers in staat om Link-headers (preload/preconnect) te verzenden terwijl het definitieve antwoord nog wordt voorbereid, zodat browsers kritieke assets sneller kunnen ophalen.

Het standaard succesantwoord. De betekenis hangt af van de HTTP-methode: GET → resource geretourneerd, POST/PUT → actie voltooid.

Gebruikelijk na een POST. Het antwoord moet een Location-header bevatten met de URL van de nieuwe resource.

Voor asynchrone bewerkingen — de server plaatst het werk in de wachtrij. De client moet een statuseindpunt opvragen of later teruggaan.

Het verzoek is geslaagd, maar een tussenpersoon (zoals een cache- of transformatieproxy) heeft de lading van de originele server gewijzigd — bijvoorbeeld door afbeeldingen opnieuw te comprimeren. Zeldzaam in de praktijk.

Vaak gebruikt voor DELETE-bewerkingen of PUT-updates die geen body hoeven te retourneren. De client mag niet van de huidige pagina navigeren.

Net als 204 wordt geen body geretourneerd — maar de client wordt ook geïnstrueerd om het formulier of weergave die het verzoek heeft veroorzaakt opnieuw in te stellen (bijvoorbeeld formuliervelden wissen voor de volgende invoer).

Antwoord op een Range-verzoek. Gebruikt door videospelers en downloadmanagers om onderbroken downloads te hervatten of grote bestanden te streamen.

WebDAV: een XML-body rapporteert het resultaat van verschillende sub-bewerkingen onafhankelijk — bijv. een batch-verplaatsing waarbij sommige items slaagden en andere niet.

WebDAV: gebruikt binnen 207 Multi-Status-antwoorden om te voorkomen dat leden van dezelfde verzameling herhaaldelijk worden vermeld wanneer bindingen lussen creëren.

Delta-codering: de server retourneert een verschil ten opzichte van een eerdere versie in plaats van de volledige resource, wat bandbreedte bespaart. Zeer zelden geïmplementeerd.

De server biedt meerdere opties (bijvoorbeeld verschillende formaten of talen) en de client moet er één kiezen. Zelden gebruikt, omdat automatische inhoudsonderhandeling dit meestal afhandelt.

Gebruiken voor permanente URL-wijzigingen — zoekmachines zullen hun index bijwerken. SEO-gezag gaat naar de nieuwe URL.

Geeft aan dat de omleiding niet permanent is. Caching is minder agressief dan 301. Gebruiken voor dingen zoals 'aanmelding vereist, omleiding naar /login'.

Gebruikt na POST-inzendingen — het antwoord zegt 'je POST is gelukt, bekijk deze GET-URL voor het resultaat'. Browsers gebruiken altijd GET voor de nieuwe URL.

Antwoord op een voorwaardelijk verzoek (met If-None-Match of If-Modified-Since headers). Bespaart bandbreedte — geen body wordt geretourneerd.

Als het origineel POST was, gebruikt de omleiding ook POST. Modern alternatief voor 302 wanneer methodebehoud belangrijk is.

Moderne vervanger van 301 wanneer u wilt dat POST-verzoeken na de omleiding POST blijven.

Veelvoorkomende oorzaken: ongeldige JSON in body, ongeldige queryparameters of ontbrekende vereiste velden. Controleer de aanvraagbody en headers.

De client moet verificatiereferenties opnemen (Authorization-header, cookie, token). 'Unauthorized' is een verkeerde benaming — het betekent eigenlijk 'niet geverifieerd'.

Oorspronkelijk bedoeld voor digitale betalingen. Modern gebruik: API's geven soms 402 terug wanneer een gebruiker zijn betalingsquotum heeft overschreden.

Verschilt van 401 — de gebruiker IS aangemeld, maar hun account heeft geen toestemming voor deze resource. Controleer rol/toestemmingslogica.

De URL is onjuist, de resource is verwijderd of bestond nooit. Servers retourneren soms 404 om te verbergen dat 403 nauwkeuriger zou zijn.

Bijvoorbeeld een GET-verzoek naar een eindpunt dat alleen POST accepteert. Het antwoord moet een Allow-header bevatten met geldige methoden.

De client vroeg om een inhoudstype, taal of codering (via Accept, Accept-Language, Accept-Encoding) die de server niet kan leveren. Veel servers slaan strikte onderhandeling over en retourneren een standaard.

Net als 401, maar uitgegeven door een proxy: de client moet Proxy-Authorization-referenties versturen. Gezien op bedrijfsnetwerken met verificatieproxy's.

De client heeft te lang nodig gehad om de requestbody te verzenden of heeft de verbinding inactief gehouden. Probeer het verzoek opnieuw.

Meestal geretourneerd voor gelijktijdige bewerkingsconflicten of dubbele resourcecreatie (bijvoorbeeld het aanmaken van een gebruiker met een e-mailadres dat al bestaat).

Sterker dan 404 — de server weet expliciet dat de resource VROEGER bestond maar permanent is verwijderd. Zoekmachines zullen het indexeren opheffen.

Het verzoek werd geweigerd omdat het een Content-Length header miste en de server bodies van onbekende grootte weigert. Voeg de header toe en probeer het opnieuw.

Geretourneerd wanneer voorwaardelijke headers zoals If-Match of If-Unmodified-Since mislukken — meestal optimistische vergrendeling: iemand anders heeft de resource sinds jouw versie gewijzigd. Haal opnieuw op en probeer opnieuw.

Komt vaak voor bij het uploaden van grote bestanden. Serverconfiguratie (nginx, apache) stelt een maximale bodygrootte in. Controleer de serverconfiguratie.

Meestal veroorzaakt door zeer lange querystrings (bijvoorbeeld gegevens coderen in een GET). Schakel over naar een POST body of verhoog de serverlimiet als je daar controle over hebt.

Bijvoorbeeld het verzenden van application/xml naar een server die alleen application/json accepteert. Stel de Content-Type header correct in.

De Range header vraagt een gedeelte aan dat het bestand niet heeft — bijvoorbeeld het hervatten van een download voorbij het einde van het bestand. Het antwoord moet Content-Range bevatten met de werkelijke grootte.

Verzonden wanneer de server Expect: 100-continue niet ondersteunt. Sommige clients verzenden deze header standaard bij grote POSTs; het uitschakelen ervan lost de fout meestal op.

Een aprilgrap uit 1998 (RFC 2324). Sommige echte API's gebruiken het voor grappen of om verouderde endpoints te markeren. Niet voor productiegebruik.

Komt vaak voor bij hergebruik van HTTP/2-verbindingen: het verzoek bereikte een server die niet voor de doelhostnaam is geconfigureerd. De client moet het op een nieuwe verbinding opnieuw proberen.

Bijvoorbeeld: de JSON werd correct geparseerd, maar een verplicht veld ontbrak of een veldwaarde lag buiten het bereik. Komt vaak voor in REST API-validatieantwoorden.

WebDAV: de bron- of bestemmingsresource is vergrendeld door een andere client, dus de bewerking kan niet doorgaan. Wacht tot de vergrendeling wordt opgeheven of verbreek die met het juiste token.

WebDAV: in een reeks afhankelijke bewerkingen mislukte een eerdere actie, dus deze werd niet uitgevoerd. Kijk naar de eerdere fout voor de grondoorzaak.

Gerelateerd aan TLS 1.3 0-RTT (vroege gegevens): de server wil het risico niet nemen van het verwerken van een mogelijk herhaald verzoek. De client moet het na de handshake opnieuw proberen.

De server weigert het verzoek over het huidige protocol te bedienen maar wel na een upgrade — het antwoord bevat een Upgrade header met het vereiste protocol.

De server eist voorwaardelijke headers (zoals If-Match) om lost-update conflicten te voorkomen. Haal de resource op, leg zijn ETag vast en verzend opnieuw met If-Match.

Rustig aan. Het antwoord moet een Retry-After header bevatten die aangeeft wanneer opnieuw moet worden geprobeerd. Komt vaak voor bij API's met aanvraagquota.

Ofwel één header ofwel de totale headergrootte overschrijdt de limiet — meestal veroorzaakt door oversized cookies. Wis cookies of verminder wat je app erin opslaat.

De resource is om juridische redenen geblokkeerd — censuur, gerechtelijke bevelen of regionale regelgeving. Het getal is een verwijzing naar de roman Fahrenheit 451.

Een generieke vangnetmelding voor fouten aan de serverzijde. Controleer serverlogboeken op de werkelijke oorzaak: onafgehandelde uitzondering, databasefout, enz.

Bijvoorbeeld, de server herkent de HTTP-methode niet. Zeldzaam in praktijk — vaker zie je 405.

Komt vaak voor in microservice-architecturen. Je load balancer of reverse proxy kreeg een ongeldig antwoord van de backend-service.

Ofwel down voor onderhoud ofwel overbelast. Het antwoord moet een Retry-After header bevatten. Vaak geretourneerd tijdens deployments.

De backend-service reageerde niet snel genoeg. Controleer de gezondheid van de upstream service en timeout-configuraties.

De grote HTTP-versie van het verzoek wordt niet ondersteund door de server. Bijna nooit gezien met moderne clients.

Transparente content negotiation eindigde in een lus: de gekozen variant is zelf geconfigureerd voor onderhandeling. Wijst op een serverconfiguratiefout.

WebDAV-specifiek in oorsprong maar soms gebruikt door algemene servers. Betekent dat de server het verzoek niet kan opslaan vanwege opslagbeperkingen.

WebDAV: bij verwerking van een Depth: infinity verzoek ontstond een lus (bijvoorbeeld circulaire bindingen). De bewerking werd beëindigd.

Uit het verouderde HTTP Extension Framework: de server heeft meer informatie nodig voordat het verzoek kan worden vervuld. Effectief ongebruikt op het moderne web.

Gebruikt door captive portals (hotel/luchthaven WiFi) om aan te geven dat de gebruiker zich moet aanmelden bij het netwerk voordat hij toegang krijgt tot externe sites.